Bove Emmanuel, Moi przyjaciele. Armand

losy pięknej niewolnicy, która stała się żoną sułtana Sulejmana Wspaniałego i legendą swoich czasów oraz następnych stuleci. To opowieść o tym, jak słowiańska dziewczyna rozkochała w sobie władcę jednego z największych XVI-wiecznych mocarstw i razem z nim współdecydowała o losach potężnego imperium. Anastazja, sierota z Rohatyna, sprzedana na targu w Bedestanie trafia do haremu Sulejmana. Tam staje się Roksolaną a następnie przyjmuje imię Hurrem. W sułtańskim haremie styka się z okrucieństwem, choć sama stara się kierować sercem. „Kobieta przysłana dla miłości powinna kochać. A jeżeli kocha gorąco i wiernie, powinna rodzić synów. Ale nasienie Osmanów pada tylko w wybrane łono!” – słyszy zewsząd, czując na sobie presję i spojrzenia zazdrosnych konkurentek. Kim w końcu jest – Hurrem czy Anastazją? Która z nich ostatecznie w niej zwycięży? Przeszłość odebrano jej na wieki, a teraźniejszość jest ulotna i niepewna.

Akcja powieści toczy się bezpośrednio przed, jak i podczas kampanii wrześniowej 1939 r. Rozpoczyna się przed wybuchem wojny – 4 sierpnia, kiedy to poznajemy głównego bohatera – Andrzeja Jawora, porucznika rezerwy – a kończy się 26 września, kiedy to Andrzej składając przysięgę generałowi Tokarzewskiemu wstępuje do oddziałów walki z okupantem niemieckim – Służby Zwycięstwu Polski. Wraz z treścią poznajemy wojenne losy Andrzeja, począwszy od służby w Warszawie, poprzez przeniesienie na Pomorze w rejon Bydgoszczy, gdzie mianowano go oficerem łącznikowym, oraz historie jakie spotkały go podczas pełnienia służby w okolicach Torunia, Starogardu Gdańskiego aż po ostateczne przebijanie się przez Puszczę Kampinoską w kierunku oblężonej Warszawy. Autor wiele miejsca poświęca widokom ściśle związanym z wojną – okrucieństwa agresora, sceny po bombardowaniach, krajobraz polskich wsi i miast okresu wojny. Opisane zostają także nastroje ludności cywilnej jak i samych żołnierzy podczas pierwszych tygodni trwania konfliktu, a także pojedyncze potyczki wojsk polskich z Niemcami. Nie zostaje także pominięty wielki duch bojowy, poczucie obowiązku i heroizm jaki towarzyszy polskim żołnierzom podczas tych trudnych dni – zwłaszcza na przykładzie poszczególnych brygad kawalerii, czy 82 batalionu piechoty przedstawione w treści lektury.