Rozdroża; Safjan Zbigniew

"O żadnej kobiecie sądy jej współczesnych i żyjących później nie były tak rozbieżne i sprzeczne ze sobą jak o Katarzynie II, carycy, która zasiadała przeszło 33 lata na tronie carów Rosji w latach 1762-1769. Jedni wynosili ją pod niebo i nie mieli dość słów uznania i podziwu dla Katarzyny Wielkiej, inni nazywali ją potworem w ludzkim ciele i nierządnicą na tronie. (...) Dziś, z odległej perspektywy historycznej, możemy już zdobyć się na bezstronne sądy o tej wielkiej niewątpliwie postaci historycznej."

Akcja powieści toczy się bezpośrednio przed, jak i podczas kampanii wrześniowej 1939 r. Rozpoczyna się przed wybuchem wojny – 4 sierpnia, kiedy to poznajemy głównego bohatera – Andrzeja Jawora, porucznika rezerwy – a kończy się 26 września, kiedy to Andrzej składając przysięgę generałowi Tokarzewskiemu wstępuje do oddziałów walki z okupantem niemieckim – Służby Zwycięstwu Polski. Wraz z treścią poznajemy wojenne losy Andrzeja, począwszy od służby w Warszawie, poprzez przeniesienie na Pomorze w rejon Bydgoszczy, gdzie mianowano go oficerem łącznikowym, oraz historie jakie spotkały go podczas pełnienia służby w okolicach Torunia, Starogardu Gdańskiego aż po ostateczne przebijanie się przez Puszczę Kampinoską w kierunku oblężonej Warszawy. Autor wiele miejsca poświęca widokom ściśle związanym z wojną – okrucieństwa agresora, sceny po bombardowaniach, krajobraz polskich wsi i miast okresu wojny. Opisane zostają także nastroje ludności cywilnej jak i samych żołnierzy podczas pierwszych tygodni trwania konfliktu, a także pojedyncze potyczki wojsk polskich z Niemcami. Nie zostaje także pominięty wielki duch bojowy, poczucie obowiązku i heroizm jaki towarzyszy polskim żołnierzom podczas tych trudnych dni – zwłaszcza na przykładzie poszczególnych brygad kawalerii, czy 82 batalionu piechoty przedstawione w treści lektury.