Isakowicz-Zaleski Tadeusz – Księża wobec bezpieki na przykładzie Archidiecezji krakowskiej

Celem książki jest prezentacja działalności ambasady RP w ZSRR w latach 1941–1943. Była to placówka dyplomatyczna szczególna, zarówno ze względu na zadania, jakie postawiono jej pracownikom, jak i na kluczowy dla międzynarodowego położenia RP charakter stosunków polsko– -radzieckich. Polski rząd na uchodźstwie do najważniejszych aspektów jej działalności zaliczył unormowanie stosunków wzajemnych, współdziałanie przy tworzeniu armii oraz zapewnienie jak najlepszej opieki obywatelom RP, przebywającym na terytorium ZSRR. W praktyce wachlarz obowiązków ambasady okazał się znacznie szerszy. Biorąc pod uwagę, że dzieje Polski w latach II wojny światowej i działalność jej rządu na uchodźstwie doczekały się już wielu dogłębnych studiów, dziwić może, iż tak ważna dla tego okresu instytucja, jak placówka dyplomatyczna RP w ZSRR, nie stała się do tej pory tematem oddzielnego opracowania. Niniejsza praca wypełnia tę lukę — jest pierwszą w Polsce próbą usystematyzowania informacji na ten temat.