Kwatera 139; Leżeński Cezary

to opowieść o Adolfie Bocheńskim, podchorążym samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, a następnie podporuczniku Pułku Ułanów Karpackich, który dzięki swej niezwykłej odwadze, a przede wszystkim prawdziwie koleżeńskiej i w pełni humanistycznej postawie zdobył niespotykaną wprost popularność wśród żołnierzy polskich walczących na Środkowym i Bliskim Wschodzie oraz we Włoszech. Bocheński walczył i zginął jako dowódca plutonu, a stał się wzorem i ideałem szerokich mas żołnierskich. Jego czyny zyskały niemal legendarną sławę. Autor na podstawie bogatej dokumentacji, jaką udało mu się zgromadzić, opisuje całe życie Bocheńskiego, koncentruje jednak swoje zainteresowanie głównie na ostatnim okresie, kiedy to świetnie zapowiadający się intelektualista przeobraził się we wzorowego żołnierza.