Irena Solska; Lidia Kuchtówna

„Była dla mnie symbolem Młodej Polski” – napisał o Solskiej Jarosław Iwaszkiewicz. Gwiazda modernizmu, muza poetów i malarzy, jedna z najwybitniejszych aktorek w dziejach naszej sceny – to także fascynująca postać kobieca. Oddziaływała na otoczenie swą niezwykłą osobowością, budziła namiętności, uwielbienie i podziw. Pisano dla niej sztuki sceniczne (Żuławski),opiewano w powieściach (Witkacy),utrwalano w licznych portretach (Gerson, Wyspiański, Pronaszko),rzeźbiono (Laszczka). Zaznała wiele sukcesów i chwały. Ale na kartach jej biografii widzimy także życie pełne goryczy i trudu, czasem tragiczne.
W dwudziestolecie międzywojenne wkroczyła Solska w pełni sił twórczych i sławy, otwarta na nowe prądy w sztuce, wyprzedzająca zasobem środków artystycznych swoją epokę. A jednak był to już dla niej czas upartej walki z przeciwnościami losu, narastającą chorobą, ludzką obojętnością. Coraz bardziej stawała się legendą. Kiedy po drugiej wojnie światowej o dwadzieścia lat od niej starszy Ludwik Solski mógł jeszcze działać w glorii aktorskiej, Irena Solska była już tylko cieniem. Dla dzisiejszego młodego pokolenia postać to prawie nie znana. Książka Lidii Kuchtówny przybliży nam jej życie nie tak przecież odległe, a tak bogate w treści.